HULP NODIG? NEEM CONTACT MET ONS OP:
WE ACCEPTEREN
BetaalmethodenWE DELIVER WITH
BetaalmethodenMaria Verschoor is voormalig speler van het Nederlands hockeyteam en Olympisch kampioen. Na vijftien jaar topsport woont ze nu samen met haar partner Mies in Spanje. In dit stuk schrijft ze over wat vrijheid écht betekent — en waarom dat soms ongemakkelijk voelt.
Leven onder de hemel, niet onder een dak
Terwijl ik dit schrijf lig ik in mijn hangmat en heb ik elke avond de zon onder zien gaan, elke dag gesurft, gelezen, geschreven en gemediteerd. Het is zo fijn en ook magisch om zo buiten te leven. Het één zijn met de natuur en zo dicht bij de natuur zijn geeft me een ultiem gevoel van rust en ''alive'' zijn. Als je wakker wordt is de eerste deur die je opendoet naar buiten. Het is zo vrij en we kunnen rijden waarheen we willen en wanneer we willen. Deze weken doen me altijd beseffen dat ik me het best voel als ik buiten ben. De hele dag buiten en leven onder de hemel en niet onder een dak. Dat comfort niet altijd beter voor je is. Het leven volgens het ritme van de natuur en de natuur die mij meer in het hier-en-nu houdt.
Na een drukke paar maanden ben ik hier meteen tot rust gekomen. Telefoon weg, boek open. Ik besef me ineens hoe erg ik het leven een beetje heb laten gebeuren, in plaats van zelf de teugels te pakken. Ik heb het veel met Mies over hoe ons leven nu voor het eerst helemaal openligt. Ineens zoveel tijd en ruimte om na te denken over wat je écht wilt.
Ik ben blij dat ik daar bewust van ben. Ik ben soms bang om "slapend" door het leven te gaan, niet echt bewust van mijn gedachten en keuzes. Ik wil scherp blijven, zodat ik altijd mijn leven kan leven zoals ík dat wil.
Na vijftien jaar hockey: ineens alle ruimte
Na vijftien jaar hockey en dertien jaar NL-team vind ik het zo leuk dat ik nu die ruimte pak om andere dingen te doen. Vorig jaar besloten Mies en ik een camper te kopen, door Europa te reizen en in Spanje te gaan wonen en hockeyen. Het voelt zo open, en dit is precies waar ik zo naar verlangde toen ik nog hockeyde en het allemaal nog niet mogelijk was.
Toch bracht al die ruimte ook iets anders met zich mee. Jarenlang wist ik precies wie ik was: hockeyer. Mijn dagen hadden structuur, mijn doelen waren duidelijk en mijn leven had richting. Nu viel dat allemaal weg. Wat ben ik nu? Wie ben ik? Wat wil ik eigenlijk doen? Hoe wil ik mijn leven inrichten? Hoe wil ik mijn werkende leven inrichten? Er kwam door de ruimte ook een soort onrust in mijn hoofd: ''Wat nu?''. De jaren van topsport waarin je telkens voor een volgend doel ging en naar het volgende toe leefde, nam ik nu ook mee in mijn leven zonder topsport. De vrijheid die ik zo graag wilde, maakt me onrustig. Ik merkte heel erg aan mezelf dat ik veel aan de toekomst dacht. En dat vond ik zonde, want ik wil genieten van dit avontuur nú. Dus er ging een knop om en ik besloot om veel meer te genieten van waar ik nu ben in mijn leven, van de kleine dingen.
Vrijheid is loslaten, niet weten
Ik geloof enorm in dat het universum een pad voor mij heeft en dat dingen lopen zoals ze moeten lopen. Dat is ook waar ik op vertrouw. M'n vertrouwen hierin groeide en ik kon de toekomst meer loslaten. Ik vind het zo leuk dat ik die ruimte nu met rust en vertrouwen kan pakken en niet meteen doorschiet in het volgende uit onrust of uit bewijsdrang. Het voelt na al die jaren topsport heel raar dat heel veel dingen niet meer "moeten", maar dat alles nu gewoon kan, wat ik wil. Zo bevrijdend. Ik voel me echt vrij, of in ieder geval vrijer dan ooit.
Als je me twee jaar geleden had verteld dat ik nu met de liefde van mijn leven in een hangmat zou liggen bij onze camper aan de kust van Spanje, had ik het nooit geloofd. Ten eerste: ik viel op mannen. Ik hockeyde bij Amsterdam en het NL-team en voor zover ik wist zou ik niet zomaar stoppen. Maar fast forward: ik werd verliefd op Mies, nam afstand van hockey, verhuisde naar Spanje, kocht een eigen camper en huis vlak bij het strand. Weg uit de stad, dicht bij de zee, de natuur, de duinen, dichtbij wat beter bij me past.
Je verlangen naar vrijheid kan groot zijn, maar vrijheid hoeft niet meteen comfortabel aan te voelen. Echte vrijheid zit hem niet alleen in het doen wat jij wilt en je eigen keuzes maken, maar ook in de rust die je kunt hebben in die vrijheid. Echt vrijheid voor mij zit hem in het kunnen loslaten en het hebben van vertrouwen. Loslaten van het willen weten, loslaten van het moeten en vertrouwen hebben dat niet alles vast hoeft te liggen, vertrouwen hebben dat er vanzelf een pad komt. Waar dat me eerst onrustig maakte, voelt dat nu juist als vrijheid.
Kleding die hetzelfde gevoel geeft als vrijheid
Misschien is dat ook waarom ik tijdens zulke reizen steeds kies voor kleding die hetzelfde gevoel geeft: comfortabel, moeiteloos en vrij. Stukken die lekker zitten, waarin ik kan bewegen en die ik makkelijk met elkaar kan combineren. Een zachte joggingset op een frisse ochtend of een luchtige linnen broek tijdens een wandeling langs de kust. Simpel, comfortabel en precies passend bij deze fase van mijn leven. In Spanje, vrij, open voor alles wat komt.
Vrijheid betekent voor mij: loslaten van het willen weten, en vertrouwen hebben dat er vanzelf een pad komt.
